Në realitetin bashkëkohor, rinia përballet me një krizë të thellë përmbushjeje, e cila shpesh buron nga mbivlerësimi i suksesit material dhe nënvlerësimi i dimensionit shpirtëror të jetës. Ky material analizon përmbushjen e rinisë duke e parë pasurinë materiale si një domosdoshmëri funksionale, por jo si qëllimin final të ekzistencës njerëzore. Në qendër të analizës vendoset besimi Islam, i cili ofron përgjigje të qarta për identitetin e njeriut, qëllimin e jetës dhe burimin e qetësisë shpirtërore. Përmes citimeve kuranore, analizës teorike dhe shembujve praktikë nga jeta e përditshme, argumentohet se përmbushja e vërtetë arrihet vetëm përmes besimit në Zot dhe zbatimit praktik të parimeve islame.
Rinia është një fazë vendimtare në formësimin e identitetit individual dhe shoqëror. Në këtë periudhë, individi kërkon jo vetëm sukses dhe pavarësi ekonomike, por edhe kuptim, drejtim dhe siguri të brendshme. Megjithatë, shoqëria moderne e orienton rininë drejt një modeli jetese ku vlera e njeriut matet kryesisht përmes pasurisë, karrierës dhe statusit shoqëror.
Kur’ani e paralajmëron qartë këtë prirje, duke theksuar se jeta materiale është e përkohshme dhe mashtruese nëse shkëputet nga qëllimi hyjnor:
“Dijeni se jeta e kësaj bote është vetëm lojë, dëfrim, stoli, mburrje ndërmjet jush dhe garë për pasuri e fëmijë.”
(Kur’an, El-Hadid, 57:20)
Ky paralajmërim është veçanërisht i rëndësishëm për rininë, e cila rrezikon të humbasë orientimin shpirtëror duke e ngatërruar mjetin me qëllimin.
Materialja si domosdoshmëri, jo si Qëllim i jetës
Islami nuk e refuzon jetën materiale, por e vendos atë në një kornizë etike dhe shpirtërore. Pasuria, puna dhe përpjekja janë të lejuara dhe të rekomanduara, për sa kohë që nuk bëhen burim arrogance dhe harrese ndaj Zotit. Kur’ani e përmbledh këtë balancë në mënyrë të qartë:
“Kërko botën tjetër me atë që të ka dhënë Zoti, por mos harro pjesën tënde në këtë botë.”
(Kur’an, El-Kasas, 28:77)
Ky ajet thekson se materialja është pjesë e jetës, por nuk përbën thelbin e saj. Për rininë, kjo do të thotë se ndjekja e arsimit, karrierës dhe mirëqenies ekonomike është e rëndësishme, por nuk duhet të shkëputet nga qëllimi më i lartë i jetës.
Shembuj praktikë nga realiteti tregojnë se shumë të rinj, pavarësisht suksesit financiar, ndihen të zbrazët dhe të pakënaqur. Ky fenomen është analizuar edhe në literaturën akademike, ku autorë të ndryshëm theksojnë se mungesa e kuptimit është burimi kryesor i krizës ekzistenciale.
Njeriu i humbur në oqeanin e pyetjeve ekzistenciale
Kur materialja bëhet boshti kryesor i jetës, njeriu përballet me një krizë identiteti. Ai fillon të pyesë veten rreth ekzistencës së tij dhe përfundon i përhumbur në pyetje pa përgjigje. Kur’ani e përshkruan këtë gjendje si harresë të vetvetes:
“Mos u bëni si ata që e harruan Zotin, e Ai i bëri të harrojnë vetveten.”
(Kur’an, El-Hashr, 59:19)
Ky ajet nënvizon se shkëputja nga Zoti çon drejtpërdrejt në humbje të identitetit njerëzor. Një njeri mund të ketë pasuri, pushtet dhe ndikim, por pa orientim shpirtëror ai mbetet i zbrazët dhe i pasigurt për qëllimin e ekzistencës së tij.
Besimi në Zot si burim i qetësisë shpirtërore
Ndryshe nga kënaqësitë materiale, të cilat janë të përkohshme dhe të paqëndrueshme, besimi në Zot ofron qetësi të qëndrueshme dhe të thellë. Kur’ani e shpreh qartë burimin e kësaj qetësie:
“Vërtet, me përmendjen e Zotit qetësohen zemrat.”
(Kur’an, Er-Ra’d, 13:28)
Për rininë, kjo qetësi është thelbësore për përballimin e stresit, pasigurive dhe sfidave të jetës moderne. Një i ri që e ndërton jetën mbi besimin në Zot nuk e sheh dështimin si fund, por si sprovë, dhe suksesin si përgjegjësi, jo si qëllim absolut.
Studime bashkëkohore në psikologjinë e fesë tregojnë se besimi fetar është i lidhur ngushtë me mirëqenien psikologjike dhe qëndrueshmërinë emocionale (Pargament. K, 1997).
Praktika islame si udhërrëfyes për jetën e përditshme
Islami nuk është vetëm sistem besimi, por një mënyrë e plotë jetese. Praktikat islame si falja, agjërimi dhe bamirësia (sadakaja) ndikojnë drejtpërdrejt në disiplinimin e vetes dhe pastrimin e zemrës. Kur’ani e përshkruan rolin e adhurimit në jetën njerëzore:
“Unë nuk i krijova xhindët dhe njerëzit për tjetër, veçse që të më adhurojnë.”
(Kur’an, Edh-Dharijat, 51:56)
Për rininë, kjo do të thotë se përmbushja e vërtetë nuk qëndron në akumulimin e pasurisë, por në jetesën sipas një sistemi që i jep kuptim çdo aspekti të jetës.
Në përfundim mund të thuhet se rinia e sotme jeton në një botë me mundësi të mëdha materiale, por edhe me boshllëqe të thella shpirtërore. Islami ofron një përgjigje të qartë dhe gjithëpërfshirëse për këtë krizë përmbushjeje. Ndërsa materialja është e domosdoshme për jetën, ajo nuk mund të jetë qëllimi përfundimtar i saj. Një njeri mund të ketë shumë para, por pa besim në Zot dhe pa praktikën islame, ai mbetet i humbur në kërkim të vetvetes.
Qetësia shpirtërore, identiteti i qartë dhe përmbushja e vërtetë gjenden tek besimi në Zot dhe tek jetesa sipas udhëzimit Islam, i cili harmonizon nevojat materiale me ato shpirtërore.
Nga: Myzejen Myftari
Juriste
Referenca
- Kur’an-i Famëlartë
- Pargament, K. I. (1997). The Psychology of Religion and Coping. Guilford Press.
- Al-Ghazali, E. (2004). Ihja Ulum ed-Din. Dar al-Kutub al-Ilmiyyah.
- Nasr, S. H. (2002). The Heart of Islam. HarperOne.
